Geschiedenis

Het begin!
 
 
Het is 1976 en mijn vader, Henk van Bekkum koopt een shetlandpony voor zijn dochters om te verzorgen. Natuurlijk was Blacky voor ons de allerliefste pony en dankzij haar zijn we verslingerd geraakt aan de ponysport. Met Blacky gingen we naar de manege en kregen we onze eerste lessen. Na een paar jaar kwam er een andere pony want wij werden te groot voor Blacky.
 
 
 
Foto rechts: Karin met Blacky
  

 

Het vervolg!!

De volgende pony heette Tornado en deed zijn naam eer aan. Met zijn tweeen moeten doen met 1 pony was niet echt een succes, dus er kwam er voor Yvette nog een bij. Die heette Misty. Vanaf die tijd reden we ook elke week naar de ponyclub en hadden daar les. Een keer per twee weken reden we ook een wedstrijd, eerst de zgn. groene wedstrijdjes maar al snel de officiele wedstrijden met dressuur en springen. Ik reed ook nog in het pony viertal en Yvette later in het achttal. Allebei waren we toen al flink ambitieus dus de ponies werden weer verkocht en er kwamen anderen die we ook weer vanaf de B naar omhoog reden. Ik zelf schopte het tot L springen en M2 dressuur en toen hield ik het voor gezien want ik ging studeren en vriendjes natuurlijk!
Op deze foto spring ik (links) met Tornado. Yvette rijdt haar nieuwe pony Bergit, waarmee ik later western ga rijden.
 
 

Zoals ieder ander heb ik eerst de lagere school doorlopen, daarna HAVO en toen ik van HAVO afkwam ben ik gaan studeren aan de CAH te Dronten, waar ik ook afgestudeerd ben als landbouwkundig ingenieur. In het 2e jaar van de CAH was het tijd voor 2 maanden stage en die heb ik doorgebracht in Canada. Aldaar heb ik kennis gemaakt met western rijden en ik kwam thuis met in mijn bagage een zadel en een hoofdstel! Yvette ging inmiddels ook studeren en haar pony stond maar wat te staan, dus die heb ik weer opgepakt en omgeschoold tot westernpaard. Eerst reed ik bij Peter Simons maar toen hij naar ver-weg verhuisde heb ik een poosje rond gezworven en diverse clinics gedaan. Uiteindelijk zijn we bij Nedpoint en Ruben van Dorp beland, dat was in 1995.
 
Foto rechts: Bergit als westernpaard, won de Allround titel met Saskia Vrielink aan boord.
 
 
Ik had toen al een relatie met Henri, zijn vader had een boerderij. Er was geen opvolger in zicht en wij kregen toen de kans om de boerderij over te nemen, daar zijn we begonnen onder de naam HEKA Horse Stables. We stalden 7 pensionpaarden en fokten jonge paarden op. Uiteindelijk stonden er 30 paarden in totaal, werkte ik part-time en Henri full-time erbij. Aan mijn sportieve carriere werd ook hard gewerkt. Na wat omzwervingen en uitprobeersels heb ik uiteindelijk mijn eerste EK gereden in 1995. Dat was in Aachen en ik deed mee in de Novice Amateur Horsemanship en Trail met Ms Blue Diamond Jet. Toentertijd was zij nog maar 3 jaar oud en ik had haar, onder begeleiding van Ruben van Dorp, vrijwel zelf opgeleid.
 
 
Foto links: Hier met Jet in het railwork van de Horsemanship
 

Na 7 jaar hard werken groeiden we uit ons jasje. Ook moest er plaats gemaakt worden voor woningbouw en  zijn we verhuisd naar Hall. Sinds die tijd heet ons bedrijf TIP Quarter Horses. In beginsel hielden we ons vooral bezig met de opfok van jonge paarden en we fokten op kleine schaal en reden onze nafok aan en brachten ze in de sport uit en/of verkochten ze. Het opfokken is inmiddels al lange tijd van de baan maar het fokken doen we nog steeds. We zien het als onze hobby, zij het op zeer kleine schaal. In het jaar 2000 heb ik mijn amateur status opgegeven en ben gaan lesgeven en paarden trainen voor derden. Zoals te zien is onder de button "prijzenkast" met goed resultaat. Met veel plezier help ik anderen verder in de sport of geef instruktie gewoon omdat het voor de ruiter als therapie dient.


Buiten dat doen we er bij TIP alles aan om ons door te ontwikkelen, zowel als bedrijf, ik als ruiter en als instrukteur. We doen dit door elk jaar weer gerenomeerde trainers uit Amerika te laten overkomen en samen met hen te werken met onze paarden. Deze kennis deel ik dan weer graag met mijn klanten die van mij les krijgen, mij inhuren om een clinic op lokatie te verzorgen of hun paard bij ons brengen om te laten trainen.
 

Na onze verhuizing naar Zeewolde is het aantal paarden drastisch afgenomen. Maximaal 2 paarden van mijzelf staan in training en daarbij nog 4 van andere eigenaren. Op deze manier kan ik borg staan voor een goede verzorging en kwaliteit van de training van elk paard en blijft er ook nog tijd over om les te geven en naar wedstrijden en trainingen te gaan.

 

Karin Van Bekkum